พี่เอสดี้เปนไงบ้างจ้าเรียนหนักปล่าวข๊ะ

อิเอส

เม้นมาม่ายเคยเม้นกลับเลยหน่าอิดอก

บายดีป่าวว่ะ

เออ!

รู้ม่าย

ว่าใคร

เปงไงบ้าง

ไม่ทักกันเลยณา

ดีจ้า

พี่เอสดี้ยางมะนอนอีกหรอ


คืนนี้หลับฝานหวานนะจ้า

จะไปหาใคร หรือจะให้ใครมาหา แล้ว........กัน ก็ตามสบายนะ

เอาให้ตัวเองสบายใจแล้วกัน

รักหมดใจคงเท่ากับใจหมดรัก

ฝากข้อความมากลัวแฟนเห็นอะดิ...

ใช้ป่าว แล้วผมจากล้าไปป่าวนี้ย

ห้าๆๆๆ

ครายหว่า จำไม่ได้

thahk for ment
เปิ้น

แนะนำตัวกันหน่อยนะคับ อิอิ

คับผม

^^

พี่เอ็ดดี่
สวัสดีคับ


^^


ยังไม่นอนหรอพี่

พี่เอ็ด ยังไม่ได้กลับเลย


โคตรเซ็ง


ยายไม่ไห้กลับ


อย่านอนดึกนะเดี๋ยวโทรมหมด พี่นุไม่รักนะ

คับผม นันท์ คับ

อยู่ที่ใหนคับ

โอ้ย โอ้ย

อิอิอิ

รู้ไหมการที่เราจะเสียใจแต่ละทีเนี่ย มันต้องสูญเสียพลังงานมากมาย
กว่าที่สมองจะจินตนาการเรื่องร้ายๆ ให้เราคิดมากนี่ต้องเสียไปเท่าไหร่
ไหนจะส่งถ่ายข้อมูลไปยังหัวใจให้รู้สึกถึงความเสียใจยิ่งต่อเรื่องนั้น

แค่รู้สึกอย่างเดียวย่อมไม่ได้ มันต้องมีรีแอ็คชั่น

จะต้องใช้พลังงานมากเท่าไหร่ในการบังคับใบหน้าให้แสดงออกถึงความเจ็บปวดรวดร้าว
ซึ่งต้องแยกย่อยออกไปเป็นแววตาที่ต้องใช้ข้างละหลายแคลลอร์รี่กว่ามันจะสะท้อนความหม่นหมองออกมาได้อย่างน่าเวทนา
หัวคิ้วที่ต้องมุ่นเข้าหากันเพื่อแสดงถึงความเจ็บปวดให้สมจริงสมจัง
ปากที่อาจจะต้องบิดเบี้ยวเพื่อแสดงถึงความอัดอั้นให้เด่นชัดขึ้น

บางคนอาจต้องเสียพลังงานมากเข้าไปอีกในการบังคับต่อมน้ำตาให้บีบเค้นหยาดน้ำใสออกมา
เพื่อตอกย้ำถึงความเสืยใจอย่างสุดซึ้ง
แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว

ไม่ต้องคิดต่อเลยว่าการที่เสียใจมากถึงขนาดยอมหนีความเจ็บปวดโดยการทิ้งชีวิตตัวเองน่ะมันต้องใช้พลังงานขนาดไหน

อย่าให้ต้องถึงขนาดแจกแจงพลังงานที่ต้องสูญเสียไปกับการพยายามฆ่าตัวตายในแต่ละวิธีเลย

มันหนักหนาเกินไป!

และยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องของคนอื่นที่เกี่ยวข้องเลย คุณพ่อคุณแม่ที่เห็นลูกตัวเองเสียใจให้กับเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างเอาเป็นเอาตายนั้น
ท่านจะเสียใจกว่าเราแค่ไหน

เพราะงั้น ถ้าจะเสียใจก็ขอเหตุผลดีๆ สักข้อดิ

ทำอะไรอยู่คับ ดูแลตัวเองนะคับ

พี่เอ็ดดี้

นู๋เป็นห่วงพี่นะ T.T

ครับ ทักทายกลับนะ

เปนงาย คิดเถิงมากๆๆๆๆ

ฝันดีนะคับ